Tien minuten vertraging, dat is het verschil tussen een redelijk drukke ochtendspits en de totale verkeershel. Op die tijd verdubbelt plots het aantal auto's, de zenuwachtigheid neemt toe, voorrangsregels worden genegeerd. Brussel is geen fietsstad. Dat merk je aan het feit dat niemand plaats laat tussen zijn auto en de stoep/geparkeerde auto, zodat een fluo gehelmde fietser misschien eventueel doorkan. Die moet zijn heil dan zoeken op het voetpad, of links van de aanschuivende file. Waar de 'chauffards' hem/haar niet verwachten. Met gefoeter en gescheld tot gevolg.
Eh connard, qu'est-ce que tu fous là?!
Je vraagt je ook af hoe gezond dat bergop fietsen in BXL is. Je komt het station uit en van aan het zuidstation tot aan de Louisatunnel is het bergop. Hartslag ergens boven de 160. Diepe teugen adem. De automotoren doen hetzelfde. Hoge toerenaantallen, starten, stoppen, optrekken op een helling van 15°. Extra roet, tot diep in je longen.
Bijna-aanrijdingen: 2
Scheldpartijen: 1
dinsdag 18 oktober 2011
vrijdag 7 oktober 2011
BXL à Vélo - deel 1
Fietsers in Brussel, ze zijn zeldzaam. Af en toe zie je er eentje, puffend richting het justitiepaleis omhoog peddelend, of langs de Brigitinnes naar beneden vliegend. In Brussel is meestal of omhoog of omlaag, slechts zelden is het plat...
Sinds enkele dagen ben ik een van hen. Met helm en fluohesje, want het verkeer in Brussel is niet om te lachen. Voorrang van rechts geldt hier altijd en voor iedereen. In Antwerpen en de rest van Vlaanderen is er bij een voorrangsituatie altijd een beetje twijfel, voorang geven of niet? Concreet resulteert dat dan in alle betrokken partijen die vertragen en degene met het meeste lef die doorrijdt.
Niet zo in Brussel, wie van rechts komt, rijdt door. Dat jij fietser bent, maakt daarbij geen ene moer uit. In andere Vlaamse steden veegt een aanzienlijk deel van de fietsers z'n collectieve broek aan het verkeersreglement. Als je dat in Brussel probeert, ga je geen dag mee.
Anderzijds heb je in die andere steden wel iets dat ze in de hoofdstad niet hebben: fietspaden. In Brussel zie je hier en daar een zwartgereden fiets op de weg geverfd staan en heel af en toe zijn er fietssuggestiestroken, maar die geven je geen rechten als fietser. En niet zelden komt zo'n strook uit in het midden van een boulevard en om je daar op te dringen moet je echt sterk in je schoenen staan. Niet voor toeristen en studenten dus.
Aantal bijna-aanrijdingen: 1
Aantal scheldpartijen: 1
Sinds enkele dagen ben ik een van hen. Met helm en fluohesje, want het verkeer in Brussel is niet om te lachen. Voorrang van rechts geldt hier altijd en voor iedereen. In Antwerpen en de rest van Vlaanderen is er bij een voorrangsituatie altijd een beetje twijfel, voorang geven of niet? Concreet resulteert dat dan in alle betrokken partijen die vertragen en degene met het meeste lef die doorrijdt.
Niet zo in Brussel, wie van rechts komt, rijdt door. Dat jij fietser bent, maakt daarbij geen ene moer uit. In andere Vlaamse steden veegt een aanzienlijk deel van de fietsers z'n collectieve broek aan het verkeersreglement. Als je dat in Brussel probeert, ga je geen dag mee.
Anderzijds heb je in die andere steden wel iets dat ze in de hoofdstad niet hebben: fietspaden. In Brussel zie je hier en daar een zwartgereden fiets op de weg geverfd staan en heel af en toe zijn er fietssuggestiestroken, maar die geven je geen rechten als fietser. En niet zelden komt zo'n strook uit in het midden van een boulevard en om je daar op te dringen moet je echt sterk in je schoenen staan. Niet voor toeristen en studenten dus.
Aantal bijna-aanrijdingen: 1
Aantal scheldpartijen: 1
Abonneren op:
Posts (Atom)